Hüseyin Hüsnü Emir Erkilet, meslek hayatı Osmanlı ordusundan Cumhuriyet ordusuna uzanan bir kurmay subay ve emekliliğinden sonra yazılarıyla tanınan bir fikir adamıdır. Resmî kayıtlarda doğum yeri İstanbul olarak geçse de 1883'te Gazze'de doğduğu belirtilir. Babası, Kayseri'nin Erkilet bucağından olan ve Gazze Redif Taburu'na komuta eden Binbaşı Halil Bey; annesi Şuşalı bir Azerbaycanlı olan Şefika Hanım'dı.

Sırasıyla Bursa Askerî İdadisi'nde, Harbiye'de ve Erkân-ı Harbiye'de okudu; 1904'te teğmen olarak beşincilikle mezun oldu ve kısa sürede kurmay yüzbaşı oldu. 1910-1912 arasında Almanya'da bulundu. Birinci Dünya Savaşı'nda Çanakkale'de Seddülbahir'de, Mackensen'in komutasındaki Makedonya harekâtında ve başka cephelerde görev yaptı. 1917'de albay olduktan sonra kolordu kurmay başkanlığı ve Yıldırım Orduları Grubu'nda kurmay başkan yardımcılığı yaptı.

Bern'de askerî ataşeyken geri çağrıldı ve Eylül 1921'de Millî Mücadele'ye katıldı. Büyük Taarruz'da ve Sakarya Meydan Muharebesi'nde tümen komutanı ve ordu kurmay başkanı olarak çalıştı; kırmızı şeritli İstiklal Madalyası aldı. Cumhuriyet döneminde mirliva ve ferik rütbelerine yükseldi, 1932'de emekli oldu.

Emeklilik yıllarında milliyetçi ve komünizm karşıtı yazılarıyla kamuoyunda tanındı. Cumhuriyet gazetesinde ve Çınaraltı dergisinde esir Türklerin kurtarılmasını savundu, Türk milliyetçiliğini Turancılıkla birlikte ele aldı. İkinci Dünya Savaşı'nda Türkiye'nin Almanya safında savaşa katılması tartışılırken Alman Büyükelçisi Franz von Papen ile görüştüğü aktarılır. 1941'de Mareşal Fedor von Bock'un daveti üzerine Kırım'a gitti, Hitler ile görüştü ve gözlemlerini Şark Cephesinde Gördüklerim (1943) adlı kitapta topladı.

Askerî strateji, kurmaylık, tank savaşı, askerî tarih ve İkinci Dünya Savaşı üzerine on kadar kitap yazdı. Askerî uzmanlığı etnik milliyetçi bir ideolojiyle birleştirmesi ve savaş yıllarındaki tavrı nedeniyle tartışmalı bir isim olarak görülür. 2 Nisan 1958'de Ankara'da öldü ve Cebeci Asri Mezarlığı'na gömüldü.