Hikmet Boran 1901'de Balıkesir'in Savaştepe ilçesinde doğdu, 1945'te öldü. Hekim olan Boran, Millî Mücadele yıllarında tıp öğrencilerinin direniş hareketine önderlik etmesiyle tanınır. Babası posta-telgraf görevlisi Hakkı Bey'di; aile, Abhazya'dan Trabzon'a göçmüş Çerkez muhacirlerindendi.
İstanbul'daki Mekteb-i Tıbbiye'de okuduğu yıllar İngiliz işgaline rastladı. Üçüncü sınıftayken öğrencilerin direniş eylemlerini yönetti ve 14 Mart 1919'da okulun kuleleri arasına Türk bayrağı asılan gösteriyi düzenledi. Bu gösteri, Türkiye'de Tıp Bayramı olarak kutlanan günün kökenini oluşturur.
Tıp öğrencilerinin temsilcisi seçildikten sonra 1919'da Sivas Kongresi'ne katılmak için gizlice Sivas'a gitti. Kongrede Amerikan mandasına itiraz etti ve Mustafa Kemal'in önünde mandayı kabul etmeyeceğini açıkça söyledi; bu tavır, dönemin ileri gelenlerince gençliğin bağımsızlık kararlılığının bir göstergesi sayıldı.
TBMM açıldıktan sonra okuluna ara verip Ankara'da Cebeci Askerî Hastanesi'nde çalıştı ve bir arkadaşıyla birlikte tifüs aşısı denemelerinde gönüllü oldu. Büyük Taarruz'da sağlık subayı olarak bulundu. 1922'de öğrenimini bitirerek hekim oldu ve cerrah olarak çalıştı.
Askerlik görevi sırasında Sarıkamış'ta vereme yakalandı ve 1945'te bu hastalık nedeniyle öldü; İstanbul'da Karacaahmet Mezarlığı'na gömüldü. Gazeteci Orhan Boran'ın babasıdır. Hem tıp tarihinde hem de Millî Mücadele'nin genç kuşağı içinde anılan isimlerdendir.
