Hasan Ferit Cansever (1891, İstanbul – 20 Haziran 1969, İstanbul), Türk hekim ve Türkçü fikir adamıdır. Hem tıp alanındaki çalışmalarıyla hem de Türk Ocakları çevresindeki faaliyetleriyle tanınan, Türkçülük hareketinin önemli isimlerinden biridir.
Öğrenimine Kasımpaşa Hadikai Marifet ve Mercan İdadisi'nde devam etti (1908) ve 1914'te Darülfünun Tıp Fakültesi'nden mezun oldu. I. Dünya Savaşı sırasında Sina Cephesi'nde Hilâl-i Ahmer (Kızılay) Hastanesi'nde başhekim olarak görev yaptı, ardından Kudüs'te hizmet verdi. Cumhuriyet'in ilk yıllarında Antalya'da sağlık müdürlüğü, Kayseri'de yetimhane müdürlüğü ve Adana'da hükûmet tabipliği gibi görevlerde bulundu.
Sağlık alanındaki en önemli katkılarından biri, Anadolu'da sıtmayla mücadele çalışmalarına öncülük etmesi ve Ankara'da Sağlık Bakanlığı bünyesinde sıtmayla mücadele teşkilatının kurulmasına katkı sağlamasıdır. 1944-1946 yılları arasında İstanbul Elektrik ve Tramvay İşletmesi'nde başhekimlik yaptı, daha sonra serbest hekimlik faaliyetini sürdürdü.
Fikrî ve örgütsel alanda, Türk Ocakları'nın kurucuları arasında yer aldı ve 1926-1929 yılları arasında genel sekreterlik görevini üstlendi. 1944'teki Türkçülük-Turancılık davası sırasında, çıkardığı Türklük dergisi gerekçe gösterilerek tutuklandı; yaklaşık bir buçuk yıl hapis yattıktan sonra aklandı. Türk Ocakları'nın 1949'da yeniden kurulmasıyla birlikte faaliyetlerine yeniden katıldı.
Başlıca eserleri arasında sıtma tehlikesini konu alan Sarı Tehlike (1924), reform önerilerini içeren Tekliflerim (1927) ve Türkçülüğün ilkelerini ele aldığı Türkçülük Nedir? (1959) sayılabilir. 20 Haziran 1969'da İstanbul'da vefat etti. Mimar Turgut Cansever'in babası olan Hasan Ferit Cansever, Türk Ocakları'nın hizmet madalyasıyla anısı yaşatılan, Türkçülük hareketinin kurucu kuşağından bir fikir ve bilim adamı olarak hatırlanır.