Dr. Fazıl Doğan, 1892'de Midilli'de doğdu ve 1951'de öldü. Askerî hekim ve milliyetçi aydın olan Doğan, Millî Mücadele'deki çalışmaları ve Türk Ocakları'nın kuruluşundaki payıyla tanınır. Abdullah Efendi ile Gül Hanım'ın oğludur.
Midilli'de ilk ve ortaöğrenimini tamamladıktan sonra İstanbul'da Darülfünun Tıp Fakültesi'ne girdi. 1911'de, Türk Ocakları'nın 1912'deki resmî kuruluşundan önce bu teşkilatın temelini atan 190 tıp öğrencisinden biri olarak Türkçü örgütlenmenin ilk kuşağında yer aldı. Birinci Dünya Savaşı'nda Nusaybin'de askerî hekimlik yaptı; İkinci Dünya Savaşı yıllarında yüzbaşı olarak Uludağ'daki bir sağlık tesisinde çalıştı.
Mondros Ateşkesi'nden sonra Kütahya'nın Emet ilçesine yerleşti ve Mayıs 1919'da Emet Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'ni kurdu; cemiyet, işgalin ardından Batı Anadolu'da ortaya çıkan ilk örgütlerden biri sayılır. Yöredeki kuvvetleri bir araya getirerek Emet Millî Müfrezesi'ni kurdu ve Demirci-Gördes hattında komuta etti. 28 Mart 1927'de İstiklal Madalyası aldı.
Savaştan sonra Ayvalık'a yerleşerek hekimliğin yanında toplumsal kalkınma çalışmalarına da katıldı. Muayenehanesinde hastalara ücretsiz baktı, evini doğumevine çevirdi; 1923'te Ayvalık Türk Ocağı şubesini açtı ve 1931'e kadar yönetti. CHP ilçe başkanı, belediye hekimi ve halkevi yöneticisi olarak çalıştı; konferans, kurs, spor etkinliği ve film gösterimleri düzenledi. 1930'da bir pirina yağı fabrikası satın aldı, Ayvalık Lisesi'nin yapımına destek verdi, Türk Ocağı'na bir bina ile dükkân bağışladı.
Celâl Bayar'ın ısrarı üzerine 1940'ta Millî Mücadele hatıralarını yazdı; 1949'da Türk Ocakları yeniden açılırken etkin görev aldı. 1948'den itibaren sağlığı bozuldu ve 1951'de solunum yetmezliğinden öldü. Emet ve Ayvalık'ta adı park ve sokaklara verilmiştir.