Grigori İvanoviç Gurkin (Türkçe kaynaklarda Çoros Gurkin; 12 Ocak 1870 – 11 Ekim 1937), Dağlık Altay bölgesinin Caş Tura köyünde doğmuş Altaylı ressam, Türkolog ve etnograftır. Altay Türklerinin doğasını, kültürünü ve manevi dünyasını resme taşıyan öncü bir sanatçı olarak tanınır.
İlk eğitimini Altay bölgesindeki bir misyoner okulunda aldı. 1897'de Petersburg Güzel Sanatlar Akademisi'ne girmek istedi; geç kaldığı için başvurusunu tamamlayamasa da, dönemin ünlü ressamı İvan Şişkin'in yanında yaklaşık sekiz ay çalışma imkânı buldu. 1899'da sınavsız olarak Petersburg Akademisi'ne kabul edildi ve dört yıllık akademik eğitimini burada sürdürdü.
Sanat eğitiminin ardından Altay halk masallarını derlemeye yöneldi ve 1926'da Rus şair G. Vyatkin ile birlikte 'Altay Masalları' (Altayskiye Skazki) adlı derlemeyi yayımladı. Yaklaşık dört bin esere ulaşan verimli bir üretim ortaya koydu. En tanınmış tablosu olan ve 1907'de yaptığı 'Han Altay', hem sanatsal açıdan önemli hem de siyasi sonuçları bakımından belirleyici bir yapıt oldu.
1917 Devrimi'nin ardından Gurkin, diğer Altaylı aydınlarla birlikte bağımsızlık arayışlarına katıldı. Sibirya'daki Türk kökenli halkları bir araya getirecek 'Karakorum' adlı bağımsız bir devlet kurma düşüncesini savundular; bu tasarı Tuvalıları ve Moğolları da kapsayacak biçimde genişletildi. Proje başarıya ulaşamadı. Sovyet yönetimi onu 'Pan-Türkist ressam' olarak suçladı ve Gurkin 1937'de bu suçlamalar nedeniyle hayatını kaybetti.
Grigori Gurkin, bugün Altaylılar ve Tuvalılar arasında hem bağımsızlık davasının savunucusu hem de kültürel bir öncü olarak saygıyla anılır. Eserleri, Sibirya'nın Türk kökenli halklarının doğa ve kimlik anlayışını görsel sanatlar aracılığıyla yansıtan değerli bir miras olarak kabul edilir.