Ahmet Nejdet Sançar (Çiftçioğlu), Türkçü eğitimci ve yazardır; Nihal Atsız'ın kardeşidir. İstanbul'da 1 Mayıs 1910'da doğdu, 22 Şubat 1975'te aynı şehirde öldü ve Karacaahmet Mezarlığı'na gömüldü. Edebiyat Fakültesi'ni İstanbul Üniversitesi'nde bitirdi; askerliğini yaptıktan sonra öğretmen oldu.
Öğretmenliği siyasi gerginliklerle iç içe geçti. Edebiyat öğretmeni olarak gittiği Sivas Öğretmen Okulu'ndaki görevine, Millî Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel onuruna yapılan bir törene katılmadığı için son verildi. Ardından Balıkesir Lisesi'ne atandı ve yargılanana dek orada çalıştı. Türkçü görüşlerini hiçbir zaman gizlemedi.
Mayıs 1944'te, Irkçılık-Turancılık Davası kapsamında, kardeşi Nihal Atsız ve Alparslan Türkeş gibi tanınmış Türkçülerle birlikte tutuklandı. Askerî Mahkeme'nin verdiği 14 aylık hapis cezası Askerî Yargıtay'ca bozuldu; 29 oturum süren yargılama 31 Mart 1947'de beraatla sonuçlandı. Savunmasında kendisinin 'Türk ırkçısı' olduğunu, bunun da vatanına ve ırkına duyduğu sevgiden kaynaklandığını söylemesi, görüşlerinin özeti olarak aktarılır. Kendini Türkçü diye niteleyen Sançar, ırkçılık suçlamasına karşı antropolojik araştırmaların Atatürk'ün kurduğu Antropoloji Enstitüsü ile başladığını hatırlattı. İslam'ı ve Türklüğü ayrılmaz sayar, kendini 'Müslüman Türk' olarak tanımlar, Ramazan orucunu tutar; dinin istismarına ve yobazlığa ise karşı çıkardı.
1960'ta 16 yaşındaki tek oğlu Afşin'i yitirdi ve ardından felç geçirdi. 1962'de 'Türk Gençliği Nasıl Olmalıdır?' başlıklı, her yıl düzenlenen bir kompozisyon yarışması başlattı. Son yıllarında tedavi görürken Türkçü dergilere yazmayı sürdürdü; askerî tarih kitabının genişletilmiş baskısı üzerinde çalışırken öldü. 1942'de Tarihte Türk-İtalyan Savaşları'nı, 1943'te Irkımızın Kahramanları'nı, 1963'te Afşin'e Mektuplar'ı yayımladı; yazıları ölümünden sonra Türklük Sevgisi adıyla toplandı, dava sırasında tuttuğu notlar ise 2018'de yayımlandı.
