Mahmut Esat Bozkurt 1892'de Osmanlı'nın Aydın vilayetine bağlı Kuşadası'nda doğdu, 21 Aralık 1943'te İstanbul'da 51 yaşında beyin kanamasından öldü ve İzmir'in Selçuk ilçesine gömüldü. Hukukçu, siyasetçi ve devlet adamı olan Bozkurt, Cumhuriyet'in kuruluş yıllarındaki hukuk reformlarının başlıca uygulayıcılarındandır.

İzmir İdadisi'nde iki yıl okudu, 1911'de İstanbul Hukuk Mektebi'ni bitirdi. Ardından İsviçre'de Lozan ve Fribourg üniversitelerinde öğrenim gördü ve Osmanlı kapitülasyonlarını konu alan bir doktora tezi yazdı.

1920'den başlayarak yedi dönem TBMM'de İzmir milletvekilliği yaptı, Anayasa ve Dışişleri komisyonlarında çalıştı. 1922-1923'te İktisat Vekili, 1924-1930'da Adliye Vekili oldu. Adliye Vekilliği sırasında, Medeni Kanun başta olmak üzere ceza, ticaret ve usul alanlarındaki temel yasalar 1926'da kabul edildi ve hukuk sistemi baştan sona yenilendi. Lahey'deki Uluslararası Adalet Divanı'nda görülen Bozkurt-Lotus davasında Türkiye'yi temsil etti; dava, kapitülasyonlardan egemen bir yargı düzenine geçişin simgesi olarak değerlendirilir.

1925'te Ankara Hukuk Mektebi'nin kuruluşunda etkin oldu, Ankara Üniversitesi'nin hukuk ve siyasal bilgiler fakültelerinde profesör olarak anayasa hukuku ile devletler hukuku okuttu. Kemalizmle özdeşleşmiş milliyetçi bir aydın olarak milliyetçilik, hukuk ve Atatürk inkılabı hakkında pek çok eser yazdı; 'Masonlar Dinleyiniz!' (1932) ve 'Atatürk İhtilali' (1940) bunlardandır. Soyadı Kanunu'nun 1934'te uygulamaya geçirilmesinde ve mason localarının 1935'te kapatılmasında payı oldu; İstiklal Madalyası sahibidir.

1930'da Ödemiş'te yaptığı konuşmada Türk unsurunun üstünlüğünü öne çıkarıp etnik olarak Türk olmayanların yalnızca hizmetkâr olabileceğini söylemesi tartışmaya yol açtı; kendisi sonradan bu sözlerle yabancıları değil, ayrı bir milliyet iddia edenleri kastettiğini açıkladı. Bugün hukukun modernleşmesindeki payı olumlu karşılanırken, erken Cumhuriyet'in asimilasyoncu politikalarını yansıtan görüşleri eleştiriyle ele alınmaktadır.