Mehmed Emin Resulzâde, 31 Ocak 1884'te, o sırada Rusya İmparatorluğu sınırları içinde bulunan Bakü'de doğdu, 6 Mart 1955'te Ankara'da şeker hastalığından öldü ve Cebeci Asri Mezarlığı'na gömüldü. Babası Hacı Molla Ali Ekber Resulzade'dir. Siyasetçi, gazeteci ve düşünür olan Resulzâde, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin kurucu lideri olarak bilinir.

İlk eğitimini ailesinden aldı, sonra teknik bir okulda okudu. Siyasi mücadelesinde en çok basına dayandı: Bakü'de 'Tekâmül' ve 'Açık Söz' (1915-1917), Tahran'da 'İran-ı Nev', Berlin'de 'Kurtuluş' (1933-1939) onun çıkardığı yayınlardır. Bu yayınlar Azerbaycan millî düşüncesinin ve bağımsızlık fikrinin gelişmesine katkıda bulundu.

1904-1907 arasında Himmet Partisi Merkez Komitesi'ne başkanlık etti; Müsavat Partisi'ni kurdu ve 1911'den ölümüne kadar başında kaldı. 27 Mayıs - 7 Aralık 1918 arasında Azerbaycan Milli Şûrası'nın başkanıydı ve 28 Mayıs 1918'de ilan edilen Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin kuruluşunda başrolü üstlendi. Bu devlet, Türk ve İslam dünyasındaki ilk parlamenter cumhuriyet olarak kabul edilir.

'Bir kere yükselen bayrak bir daha inmez' sözü XX. yüzyılda Azerbaycan bağımsızlık hareketlerinin sloganı oldu. Ona göre milliyetçilik 'doğal, medeni ve ilerlemeci bir düşünce' idi; enternasyonalist akımlara karşı millî bağımsızlığı savundu; Mustafa Kemal Atatürk'ü 'ya ölüm ya istiklal' ilkesinin somut örneği olarak gördü.

Kızıl Ordu 27 Nisan 1920'de Azerbaycan'ı işgal edince idam tehlikesiyle karşılaştı, ancak Stalin'in araya girmesiyle cezası sürgüne çevrildi. Türkiye, Polonya ve Almanya'da yaşadı, 1947'de Türkiye'ye kesin olarak yerleşti; Azerbaycan Kültür Derneği'ni 1949'da kurdu. Yirmiden fazla eseri arasında 'Azerbaycan Cumhuriyeti' (1922), 'Milliyetçilik ve Bolşevizm' (1928) ve 'Çağdaş Azerbaycan Tarihi' (1951) bulunur. Adına anıtlar dikildi, portresi 1993-2001 yıllarında 1000 manatlık banknotta kullanıldı ve Ankara'da bir lise onun adını aldı.