Uygur Hakanlığı, Gök-Türk Devleti'nin yıkılmasından sonra Ötüken'de kurulan ve yaklaşık bir asır boyunca Orta Asya'nın en güçlü Türk devleti olan hakanlıktır. Dokuz Oğuz boy birliğinin başında bulunan Uygurlar, Karluk ve Basmıllarla birlikte Gök-Türk idaresine son verdiler ve 745'te kendi hakanlıklarını kurdular. İlk hakan Kutlug Bilge Kül Kağan, Orhun kıyısında Ordubalık şehrini başkent yaptı.

Kutlug Bilge Kül Kağan'ın oğlu Moyunçur (Bayançur) Kağan döneminde (747-759) devlet sağlamlaştı; Kırgızlar, Karluklar ve Basmıllar üzerine seferler yapıldı. Bu dönemin olayları Şine-usu gibi Uygur yazıtlarından öğrenilmektedir. Uygurlar, Çin'deki An Lu-şan isyanı sırasında Tang hanedanına yardım ederek büyük siyasi ve ekonomik kazançlar elde ettiler; Çin ile at-ipek ticareti hakanlığın en önemli gelir kaynaklarından biri hâline geldi.

Bögü Kağan zamanında (759-779) Mani dini Uygurlar arasında yayıldı ve devlet dini olarak benimsendi. Uygurlar bu dönemde şehirler kurdular, yerleşik hayata geçtiler; Soğd alfabesinden geliştirdikleri Uygur yazısıyla zengin bir yazılı kültür oluşturdular. Mimaride, edebiyat ve sanatta ileri bir seviyeye ulaştılar.

840'ta Yenisey bölgesindeki Kırgızlar, iç karışıklıklar ve kıtlıkla zayıflayan hakanlığa saldırarak Ordubalık'ı aldılar ve hakanı öldürdüler. Ötüken'deki devletleri yıkılan Uygurlar güneye ve batıya göç ettiler; Kan-çou (Kansu) ve Doğu Türkistan'da (Turfan, Beşbalık) yeni Uygur devletleri kurarak tarihlerinin ikinci dönemini başlattılar.

Bu bölümün devamında Uygur Hakanlığı'nın kuruluşu, Talas Savaşı, Uygur-Çin ilişkileri, Maniheizmin yerleşmesi, devletin yıkılışı ve sonraki Uygur devletleri ayrı başlıklar altında anlatılmaktadır.