Büyük Taarruz, 26 Ağustos 1922 sabahı saat 5.30'da Kocatepe'den top atışlarıyla başladı. Başkomutan da o sırada Kocatepe'deydi. Taarruz, Afyon ile Konya arasındaki demiryolu hattı boyunca kısa sürede başarıyla gelişti. 1. Ordu bu hattın güneyinden, 2. Ordu ise kuzey kesiminden taarruz ediyordu. Ancak cephenin ağırlık merkezi 1. Ordu bölgesiydi. Başkomutan Mustafa Kemal Paşa'nın ateş hattında büyük bir sağduyuyla yönettiği bu taarruzda ordumuzun Genelkurmay Başkanı Fevzi (Çakmak) Paşa, Batı Cephesi Komutanı ise İsmet Paşa idi. 1. Ordu'ya Nurettin Paşa, 2. Ordu'ya Yakup Şevki Paşa, Süvari Kolordusu'na ise Fahrettin (Altay) Paşa komuta ediyordu.

Bu hızlı taarruzla Yunan ordusunun mevzilerinin çoğu düştü. Ani taarruz karşısında şaşkına dönen Yunanlılar geri çekilmeye başladı. Ordumuz 27 Ağustos 1922'de düşman işgalindeki Afyon'a girdi. Türk ordusunun bu ilerleyişi üzerine Yunan ordusu Dumlupınar mevzilerine çekilmeye karar verdi. Kuvvetlerimiz 29 Ağustos'ta Dumlupınar mevzilerine taarruza başladı. 30 Ağustos'ta 200.000 kişilik Yunan ordusu tamamen kuşatılmış durumdaydı.

Başkomutan Meydan Muharebesi adı verilen bu savaşta düşman kuvvetlerinin büyük kısmı imha edildi. Kütahya da ordumuz tarafından kurtarıldı. Ancak yenilen düşmanın çekilme yollarını kesmek ve İzmir'e doğru aralıksız takip etmek gerekiyordu. Başkomutan emrindeki kuvvetlere "Ordular! İlk hedefiniz Akdeniz'dir, ileri!" emrini verdi.

Azami hızla İzmir'e doğru ilerleyen kuvvetlerimiz 1 Eylül'de Uşak'ı, 2 Eylül'de Eskişehir'i, 3 Eylül'de Nazilli, Simav, Salihli, Alaşehir ve Gördes'i, 6 Eylül'de Balıkesir ve Bilecik'i, 7 Eylül'de Aydın'ı, 8 Eylül'de Manisa'yı kurtardı. Bu takip sırasında Yunan Ordusu Komutanı General Trikopis, 2. Yunan Ordusu Komutanı General Diyenis ve bazı yüksek rütbeli Yunan subayları esir alındı.

Nihayet Türk birlikleri 9 Eylül 1922 sabahı İzmir'e ulaştı. Sabah Kadifekale'de Türk bayrağı dalgalanıyordu. Artık Anadolu dört yıl süren düşman işgalinden kurtarılmış ve "Türkiye Türklerindir!" gerçeği gösterilmişti. Mondros Mütarekesi ve Sevr Antlaşması ile gerçekleştirdiklerini sandıkları, Türk milletini Anadolu topraklarından çıkarıp tarihteki Türk varlığına son verme amacını güden korkunç ve kötü niyetli zihniyete karşı milletimizin maddi ve manevi bütün güç kaynakları seferber edilerek kazanılan bu büyük zaferlerin, Atatürk'ün ifade ettiği tek bir amacı vardı: "Kayıtsız şartsız bağımsız yeni Türk Devleti'ni kurmak!"

11 Ekim 1922'de İtilaf Devletleri ile imzalanan Mudanya Mütarekesi ile Türk ve Yunan kuvvetleri arasındaki çatışmalar sona erdi. Yunanlılar bu anlaşma uyarınca Edirne dahil Doğu Trakya'yı boşaltmayı da kabul ettiler; İstanbul ve Boğazlar bazı şartlarla hükümetimize bırakıldı. 1 Kasım 1922'de Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kararıyla saltanat ile hilafet birbirinden ayrıldı ve saltanat kaldırıldı. Meclisin bu kararı üzerine Vahdettin bir İngiliz savaş gemisiyle ülkeyi terk etti. Artık sıra barış görüşmelerine gelmişti. Lozan Barış Konferansı 20 Kasım 1922'de toplandı. Zaman zaman çok çetin geçen ve aylarca süren müzakerelerde, Mudanya görüşmelerinde olduğu gibi Türkiye Büyük Millet Meclisi'ni İsmet (İnönü) Paşa temsil etti. Nihayet 23 Temmuz 1923'te antlaşma imzalandı. Bu antlaşmayla yeni Türk Devleti'nin bağımsızlığı bütün dünyaca tasdik edildi, millî sınırlarımız çizildi, Osmanlı döneminden kalan eski sorunlar temizlendi ve kapitülasyonlar kaldırıldı.

13 Ekim 1923'te Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kararıyla Ankara Türk Devleti'nin hükümet merkezi oldu. Artık mevcut yönetimin adını kesin olarak ifade edip ilan etmek gerekiyordu. Nihayet 29 Ekim 1923 akşamı Anayasa'da yapılan bir değişiklikle Cumhuriyet ilan edildi. Ardından cumhurbaşkanlığı seçimi yapıldı. Ankara Milletvekili Mustafa Kemal Paşa oybirliğiyle Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk Cumhurbaşkanı seçildi.