I. Zichy tarafından ortaya atılan bu görüşe göre, bizim “Bozkır kültürü” diye ifade ettiğimiz kültür tipi, “atlı göçebelik”ten ibaret olup, merkezinde at yetiştirmek ve çobanlık yer almakta ve bu gibi faaliyetler için, Karadeniz’in kuzey düzlüklerindeki İskit sahası en elverişli bölge olarak bulunmaktadır.

Atlı göçebeliğe özgü bir sanat üslubu olan "hayvan üslubu" bu bölgede doğup gelişmiş, ardından Avrasya'ya yayılmıştır.

Bu görüşe göre atlı göçebe kültürü M.Ö. 4. yüzyılda ortaya çıkmıştır. Görüşün savunucularına karşı çıkanlar da olmuş; Avrasya bozkırlarında M.Ö. 2. binyılın ortalarında yaşamış atlı göçebe boyların bulunduğu ileri sürülmüştür. İskitlerde görülen bu kültür unsurlarının, Türk unsurunun onlar üzerindeki etkisinden kaynaklanmış olabileceğine dikkat çekilmiştir. Ayrıca "Kıral İskitler" doğudan geldikleri için İskit kültürü ile aynı sembolleri taşıyan Altay buluntuları arasında bir benzerlik bulunduğu ve kökenin doğuda aranması gerektiği belirtilmiştir.